Verbazingwekkend dat er zoveel managers zijn die zichzelf de oplossing vinden voor een probleem. ‘Doe mij die opdracht en ik zorg dat het in orde komt’, is een veelgehoorde uitspraak. Een enorme zelfoverschatting ligt er aan ten grondslag. Alsof een probleem (wat vaak al jaren aan de orde is) maar even door een persoon kan worden opgelost. Overschatting van de ervaring en competenties, gecombineerd met vooral een luidruchtig aanwezig zijn. Vaak loopt het slecht af. Bij topmanagers springt het in het oog, op een operationeler niveau kan de manager nog wegkomen met het wijzen naar externe factoren. Als er gefaald wordt, heeft de ander het gedaan, als er succes wordt geboekt, ligt het aan hen. Bij degenen die een dergelijke manager inzetten, ligt uiteraard ook een verantwoordelijkheid. Een schromelijke onderschatting van de kracht van het collectief, gecombineerd met de frustratie van de afgelopen periode, zorgt ervoor dat de slinger doorslaat naar de andere kant. Nu tijd voor iets geheel anders! Het gat wat hierdoor ontstaat tussen nieuw en oud is vaak dermate groot dat de het een kwestie van tijd is voor de zaak weer op spanning staat. Je hoeft geen helderziende te zijn om dit aan te zien komen. ‘Op je klompen aanvoelen’ noemde mijn opa dat altijd.